Kalıpların içine hapsolmuş insanlar gördüm
Çevrelerine tabulardan parmaklıklar örmüş,
Kim ne der zincirlerine tutunmuş insanlar.
Kendi hapishanelerini inşaa ettiklerinden, haberleri yok.
Evet gördüm onları, hayat denen deryaya kör,
yaşamın ahusuna sağır insanlar.
Hep yarını düşünürler, yarınla da kalmaz bunlar
Aylar sonrasını, yıllar sonrasını planlarlar
Ve bu planların doğrultusunda, diğer insanlarla olan ilişkilerine yön verirler.
Planları dosdoğru ilerlersin diye, doğruları eğip bükerler.
Vicdanlarının sesine kulak tıkar, menfaatleri için en uygun patikayı ilmek ilmek işlerler.
Yaşamın anında filizlenen çiçeğe, çamurlu postallarla basar bunlar.
Çünkü görmezler, kokusunu bile almaz bunlar.
İnanın görseler bile, kendi yarattıkları o küçücük kalıbın içindeki tabularla örülmüş hapishanede yeniliğe yer yoktur.
Bizimle yaşadıklarını sanarken, yaşamı ıskalarlar.