Bir gün değiştiğimi söyleyecekler,
oysa bilmezler ki, çiçek gibi büyüttüğüm kalbimi,
kırıp döken yine onlardı.
Ben yine sevdim, yine inandım, yine güvendim.
İçimde bir avuç temiz umut sakladım herkesten gizli.
Kimi zaman kırıldım, kimi zaman unutur gibi yaptım,
ama içimdeki o saf çocuk hiç büyümedi.
Değişmedim, sadece kimseye göstermediğim bir tarafım oldu artık.
Çiçek gibi açan kalbimi çöplüğe çevirenlere rağmen,
ben hâlâ sevmekten vazgeçmedim.”