İbrahim KANDAMAR

İbrahim KANDAMAR
@ibrahimcetr
Okumayı sever insan odaklı, güven duygusunu kaybetmeme yanlısı, sessiz sakin huzur beklentisi içinde yaşamaya çalışan, hissettikçe yazma gayretinde olan, insan kalmak çabasında olan dünyalık gezgin. İbrahim KANDAMAR
Özel sektör
Halfeti Lisesi
Şanlıurfa
Halfeti, 7 Eylül
134 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Kemal Sunal anısına
(K)omedi'nin yıllarca güldüren yüzüydün sen (E)ğlence şamata kahkaha bir o kadar da Düşündüre bileniydin sen Davarodan hababama çöpçüler kralından Salakoya İnatçıdan orta direğe dönemin Gerçeklerini birer birer yansıtanıydın sen (M)ükâfatsız olan tek şeyin yüreğindeki Saf sevgin bu özelliğini taşımayı iyi Bileniydin sen (A)rtık gülmek yasak mı O diyarda sana Bus duman oluyor mu geçtiğin sokak ki O sokak'ta geçenleri gülme krizine sokan Kişi idin sen (L)okomotif yollar değil seni bizden alan Havayolundadır kaybolan yaşam Oysa bu tür şakaları iyi bilirsin sen (S)on olmayan sevda köprüsü Gülücüklerindir oda nesillere armağan Yeri geldiğinde ağlatmayı iyi bileniydin sen (U)zun ince bedenin bizlerle yaşıyor (N)eler olup bitiyor dönüp arkaya bakmalı Şaban Ağabeyimiz olsaydı espriyi patlatıp Şu sözler dile gelirdi sevenlerim üzülmeyin Ağlamayın ağlatmayın ben sizlere gülmeyi Miras kıldım (A)li sunalın şimdi öksüzdür sana hasret Duyun hele bir kelimede bitiyor Sözün faslı bir yol var babamın yoludur Tek aşkım odur onsuz zamanı dilimlere Ayırdım biliniz ki hatırlanınca olacam Bahtiyar işte bu sığınakta göçüp gidensin sen
Şiir
Reklam
Irak'ta bir gül neredeyse her gün
Bu Şiirimin hikâyesi Irak'ta masumca Hayatını kaybetmiş binlerce Müslüman Kardeşimize hitaben kaleme aldım. ........................................................................... Kopuyor bedenden günahsız başlar Kimi kız kimi erkek bu ne çaresizlik Arkadaşlar Derken ruhları gezer semalar da Gören bilen var mı açlar mı toklar mı Küçük çocukların ayakkabıları Şimdi öksüz Gelinlik kızların çeyizleri Şimdi yerlerde üstünde bir tutam kan Bu ahları hisseden var mı Bir ana ağlıyor felluce sokaklarında Feryad-ı figan-ı bir duyan var mı Dünya ya yön verenleri görüyoruz Füzelerle atomlarla birisi Bushtur Biri İngiliz iti söylediklerimi İrdeleyen var mı Bugün canlı bombalar var Irak Sokaklarında üstü tozlu teyze göze Çarpıyor yetmişlik olsada Duygu vahim duygu kimsesiz Anlatıyor benim namusun
Şiir
Dudakların ile yazdığın zaman
Ne kadar güzelsin bir bile bilsen Bir tebessüm ile güldüğün zaman Aşkım ne yücedir anlayabilsen Dudakların ile yazdığın zaman Her zaman gülersin bilsen bunları Dünyama saçtığın mutlulukları Bende doldurduğun tüm boşlukları Her şeyim fedadır yazdığın zaman Gözlerinde akar hassas duygular Aktığı yerleri yakar buğular Kavuşmaya sanki dua okurlar Binlerce kez ölürüm yazdığın zaman Ne kadar güzelsin bir bilebilsen Bir tebessüm ile güldüğün zaman Aşkım ne yücedir anlayabilsen Dudakların ile yazdığın zaman İbrahim KANDAMAR 05.07.2004
Şiir
ÖZENTİNİN ÖMRÜNÜ YEDİLER
Düğünlerde çıkar ben olmama çabası Sürüm sürüm sürünür gençlik Giden günler cabası giyim Kuşama hiç girmiyorum İyice belli olmuş saç boyası   Biri bakar biri uyar diğerine Kısmet aramakmış soytarılığın soyhası Bakımlı olmaya yoktur sözüm Elbet olacak lakin bu körlük niye Dert ettiğim özentiye kapılmış Onca gencim nerede izan-ı adap terbiye Özenti teknesiyle çoktan yok aldı   Kim bilir bu yolda nice analar ağladı Kimisi mendil salladı kimisi sadece ağladı Meçhul bedenlere nice yürekler yandı
Şiir
kıyımlar
Çek elleri titresin sağlığı müşkül olmasın Çek içimden içini her bakışta kör kıyımlar Sunan gözler inlesin kimse aramasın Kimsecikler hiç olmasın Onca yıllar penceremin önünde Hal hatır sorulmasın Geçişler yaşandı sapkın yollar Parke taşıyla damatlığına atandı Kaldırımlar kırmızı ışık ihlaliyle Koşuşturanlara hep uzaktan baktı Kıyımlar oda oda nefes nefes Kaynatılan buharın nezliyle Fuzüli isteklere gebe hep yetim İffet milyonlarca kurban seçti Çoğulluk aranmadı bolluk inadına
Şiir
Reklam