İBRAHİMM
@ibramx_7
Herkesin kol saati durmuştu, ya kurmayı unutmuşlardı ya da artık bu zahmete değmeyeceğini düşünmüşlerdi.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kimileri başını battaniyesiyle örtmüştü, karanlığın, gerçek, kapkara bir karanlığın, gözlerinin dönüşmüş olduğu ölgün güneşleri tümüyle söndürmesini arzu edercesine.
Tanrım, gözlerimizin olmaması bizi ne hale getiriyor, görmek, görmek, belirsiz gölgelerden başka bir şey olmasa bile bir şeyler görmek, bir aynanın karşısına geçmek, koyu renk yayınık bir lekeye bakıp, İşte oradaki benim yüzüm, ışıklı şeylerse bana ait değil, diyebilmek.