Evet, insanın bir cenaze arkasında yürüdüğü zaman, dünya hırslarından en temizlendiği zamandır. Fakat, yol uzun sürerse bu çok temiz şeyin ötesine berisine kurt düşmeye başladığını çok gördüm.
Bir ölünün arkasından ağır ağır yürüyen insan, ne kadar vakarlı ve derin düşüncelidir. Yol devam ederken bütün hırs ve tamahlardan çırılçıplak soyunur; dünya nimetlerini gözden çıkardığı için - memlekete yeni gelmiş bizim bazı muhacirler gibi - boş bir fıçı içinde oturan, Yunan hakimi Diyojen’e benzeyen bir adam olur.