Sevmek bizde olmayanı istemektir.
Reklam
Demek ki o da Sevgi'nin çırağıdır ve belki Sevgi'dir Musalara müziği, Hephaistos'a demir dövmeyi, Athena'ya kumaş dokumayı, Zeus'a bile "Tanrıları ve insanları yönetmeyi" öğreten.
Sevgi avucuna aldı mı bir insanı, "bir nefes şiirden yoksun da olsa" o insan şair kesilir.
Sevgi haklı olmakla kalmaz, en ölçülü varlık da odur. Ölçülü olmak, herkese göre zevklerin, arzuların dizginlerini elde tutmaktır. Hiçbir zevk de sevgiden üstün değildir. Madem daha aşağı olan zevkler ve arzular sevgiye boyun eğer ve madem onlara boyun eğdiren de sevgidir, bundan sevginin ne kadar üstün bir ölçüsü olduğu anlaşılır.
Düşkün dediğimiz; orta malı sevgiye düşen, candan çok bedeni seven adamdır. Bu sevgi uzun sürmez, çünkü sevilen şey sürekli değildir. Asıl sevdiği şey, sevgilinin bedeni bir çiçek gibi solar solmaz, sözler, antlarla birlikte sevgi de uçar gider. Bir insanı, içi güzel diye sevense ömür boyu sever, çünkü sürekli bir şeye bağlanmıştır.
Reklam