Geçti zaman ömür köprüsünde,
bir bakışın yakıp geçti beni.
Ne ben sığdım şu cihana,
ne de sen bildin yüreğimi.
Savruldum rüzgârın peşinde,
adını andım her mevsimde.
Bir iz kaldı senden geriye,
sönmeyen bir kor gibi.
Geçti ömür, geçti yıllar,
eksilmedi içimde sızılar.
Bir sen kaldın hatıramda,
solmayan eski yıldızlar gibi.
Öyle bakma bana, bilirsin senin gözlerin vuslatımdır benim.
Bir adım atsam sana içimde ki yıllar kısalır,
Bir sözün düşse dudaklarından,
İçimde kurumuş nehirler yeniden akar.
Bir bakışın değse içimdeki suskun duvarlara,
Çatlaklarımdan ışıklar sızar.
Dağılır bulutlar, gökyüzüm seninle aydınlanır,
Dokunduğun her zerre, küllerinden yeniden doğar.