“Bu şehir bizi el ele görmeliydi.”
Birbirine bu kadar ait duran iki insanın aynı kaldırımlarda yürüyüşünü görmeliydi..
Sokakları dile getirircesine yürüdüğümüz anları..
Senin bana bakarken gözlerinin
Doğanın çizdiği yolda ilerliyorum, toprağa düşüp erince kavuşacağım; her gün içime çektiğim havaya son soluğumu verip, babamın, yaşam tohumunu; annemin, kanını; sütannemin sütünü aldığı ve benim yıllardır günbegün ekmeğimi ve suyumu çıkardığım toprağa düşeceğim güne dek; adımlarımı ve ondan sağladığım sayısız yararları taşıyan toprağa.
Dijital Bunalım -II-
paslı bir tren garının unutulmuş anonsuyum ben
rayların arasında sıkışmış eski bir yaz akşamı
çocukluğumun cebinde gazoz kapağı sesleri
Dijital Bunalım -II-
paslı bir tren garının unutulmuş anonsuyum ben
rayların arasında sıkışmış eski bir yaz akşamı
çocukluğumun cebinde gazoz kapağı sesleri