Tuğba, Üç Kız Kardeş'i inceledi.
Dün 08:47 · Kitabı okudu · Puan vermedi

#iclalaydın ın bu kadar güzel roman yazacağı hiç aklıma gelmemişti. Ben onu hep şiirleriyle deneme yazılarıyla bilirdim. İnsanın gerçekten böylesi bi roman yazabilmesi için pişmesi gerekir ya, çok güzel olmuş.
Şimdi 17-18 yaşında birine okutsan anlayamayacağı, değer bilemeyeceği her satırda salya sümük ağladım. Ve çok ağlamaktan başım kazan gibi.
Okadar güzel bir aile hikayesi ki.
Saf sevgi deriz ya. Öylesi güzel sevginin getirilerini okudum ben.
Aile olmanın tüm yaraları sarmasını, gelen şerleri, gelecek güzel günlerin habercisi olarak kabul eden bir olguyla okudum.
Hani kışın rezervasyon yaparsın yazın gidersin ya tatile. Yaza kadar tatil parasını ödemiş olursun o rahatlıkla doya doy eğlenirsin ya. Onun gibi düşünmek lazım hayatta. Varsa bir müsibet, gelecek daha güzel haberlerin müjdeleyicisi olarak kabul edip benimsediğinde mutluluğun anahtarı aslında.
İnanmak, karşılıksız sevmek, sabır, şükür ve iyi niyet.
Dünya bu güzel duygular sayesinde dönüyor hala. .
.
Kesinlikle okuyun. Bir sayfasında illaki kendinizi bulacağınız sımsıcak bir romandı.

Ben Seni Seviyordum
Sana uzak kentlerden birinde zamanın bı yerinde seni ve senli günleri anımsattı akşam güneşi..
Onca zamanın üstünde eskimeyen bir düşüncesin şimdi..
İnsan her gün anımsar mi aynı gözleri..
Seni seviyordum ve senin haberin yoktu..
Saçlarını izliyordum uzaktan kulağının arkasına düşüşü ve burnun!
Herkesten başkaydı işte..
Güldüğün zaman yukarı bakardın yukarı kalkan başın ve gülen gözlerin vardı..
Ne güzeldiler..
Sen bilmiyordun ..ben seni seviyordum.
Kalbime sığmıyordu aklımdan geçenler.
Duvarlara ,vitrin camlarına, kaldırımlara çarpıyordu..
Geri dönüyordu çoğalarak..
Senin sesini duyduğum masalarda erteliyordum herşeyi..
Herşeyi erteleyişim oluyordun ,kalp ağrısı oluyordun
Birlikte soluduğumuz sokak isimleri oluyordun.
Mevsimler değişiyor ve büyüyorduk
Dönemeçler geçiyor, köprüler göze alıyorduk
Ve bazen tekin olmayan suların üstünden atliyorduk.
Cesurduk!
Ufuk çizgisi hep maviydi, gün batımı hep turuncu ve kırmızıydı bütün karanfiller..
Ben seni seviyordum ..sen bilmiyordun..
Sevinclerim oluyordun ara sıra sen yine bilmiyordun..

Sonra herhangi biri oldun.. bütün sevinclerim bittikten sonra
Yağmurlar yağdı serin haziran akşamları
Derken bir gün uzaktan gördüm seni.
Saçların bana inat başın herşeye meydan okuyarak
İşte yine aynı!
Kalbimi acıttın her zaman ki gibi..
Değiştik sanıyordum ve sen yine bilmiyordun..
Şimdi bunları anlatsa sana birileri,
Kim bilir..
Ya da boşver
Bilme en iyisi...

İclal Aydın

Ecem, bir alıntı ekledi.
16 May 21:44 · Kitabı okudu · 7/10 puan

Kimsenin umrunda değil kimin ne yaşadığı. Sen burada acıdan ölsen de devam edecek hayat. Dünya dönmeye devam edecek.

Unutursun, İclal Aydın (Sayfa 180)Unutursun, İclal Aydın (Sayfa 180)
Ecem, bir alıntı ekledi.
16 May 21:34 · Kitabı okudu · 7/10 puan

İnsanlar korkunç şeyler fısıldarlar birbirlerine, biliyorsun değil mi? Sonunda o fısıltılar bir gün doğru çıkar. Hiçbirimiz kalben inanmayız aslında, beklemeyiz olmasını... Ama olur...

Unutursun, İclal Aydın (Sayfa 156)Unutursun, İclal Aydın (Sayfa 156)
Ecem, bir alıntı ekledi.
16 May 21:15 · Kitabı okudu · 7/10 puan

Mutlu yaşamak için gizli yaşamayı öğrendik.

Unutursun, İclal Aydın (Sayfa 153)Unutursun, İclal Aydın (Sayfa 153)
Ecem, bir alıntı ekledi.
16 May 20:57 · Kitabı okudu · 7/10 puan

İnsanlar dürüst doğarlar ve sonra kötü olmayı öğrenirler.

Unutursun, İclal Aydın (Sayfa 137)Unutursun, İclal Aydın (Sayfa 137)