s’eftelya
@iconicsef
insan ruhu ne anlaşılmaz bi’ muamma
2 okur puanı
Şubat 2022 tarihinde katıldı
Evet hatırladım, küçük basit şeyler yetiyordu kederlenmeye,
ya mutluluğa?
Reklam
İnsanlar şehir gibiydi. Bazı kötü yanları var diye bütün şehirden nefret etmezdiniz. Sevmediğiniz yanları, birkaç tane tehlikeli ara sokağı ve mahallesi olabilirdi ama bir şehri yaşanılır kılan şey iyi yönleriydi.
Sayfa 47
“Kendiniz olmayı hedefleyin. Kendiniz gibi bakmayı, davranmayı ve düşünmeyi hedefleyin. Kendinize en sadık versiyonunuz olmayı hedefleyin. Kendiniz olma haline kucak açın. Kendinizi onaylayın. Sevin. Bunun için çok çalışın. İnsanlar sizi küçümsediğinde veya alay ettiğinde onlara kulak asmayın.”
Sayfa 92
“kendime yalnızlıktan daha iyi bir dost bulamadım.”
Sayfa 124
neredeyse tüm hayatı boyunca böyle hissetmişti. her şeyin ortasında. hangi yöne gideceğini bilemeden çabalamış, yalnızca ayakta kalmaya çalışmıştı. pişmanlık duymadan hangi yolda devam edeceğini bilememişti.
Sayfa 188
Reklam