Biliyor musunuz? Herkesin önünde kırılmak vardır bi, sınıfta öğretmenin kırması, babanın, akraba ortamında kırması. Ağırdır hani. Yıllarca bundan kaçındım. Çok dua ettim. Böyle kırılmamak için. Kırılan bir kalbin bir de onurun oluyor. Sonra bir gün misafir olduğum bir sofrada kırıldım. Yemek yediğim bir sofrada, sofra sahibi tarafından. Anladım ki mesele ne kalabalık, ne onur, ne kalp. Dil belası.