Bu son fikir -hayat kalitemizin deneyimlerimiz tarafından değil de deneyimlerimizi yorumlama biçimlerimiz tarafından belirlendiği fikri- kökü eskilere dayanan önemli bir terapötik doktrindir: Stoa okulunun en önemli ilkesi, Zenon, Seneca, Marcus Aurelius, Spinoza, Schopenhauer ve Nietzsche tarafından bugüne kadar getirilerek dinamik ve bilişsel davranışçı terapinin temel ilkesini oluşturur.