Yabancılaştırıcı ve zorlayıcı gücüyle çirkinlik, varoluşa zulmeder ve onun özgürlüğünün büyük bir kısmını elinden alır. Çirkinlik varoluşu suçlu hale getirir, sanki o, kendi talihsizliğinin ustası, yaratıcısı ve işçisiymiş gibidir.
Eğer "cehennem başkaları" ise, bu yalnızca başkalarının benim edimlerimi yargılamasından değil, aynı zamanda beni görünüşümden yola çıkarak değerlendirmelerindendir.
...şu buyruğu dayatıyor: "Güzel ol ya da en azından çirkinliğini bizden uzak tut." Bununla birlikte, paradoksal bir biçimde çirkinlik, söylenmeyenin düzenine sahiptir.