Zaman içinde insan diğer kişiyi daha iyi tanır ve görünen güdüleyici zorluklar tükenir. Tüm bilinen hileler denenmiştir, diğer insanın tepkileri tahmin edilebilir olmuştur. Cinsel oyun ilk heyecanını kaybetmiştir. Bu noktada, ilişki sıkıcı bir rutine dönüşme tehlikesi yaşar, bu rutin iki tarafın da karşılıklı kazançlarından ötürü devam ettirilebilir ancak ilişkinin haz vermeye devam etmesi veya ilişkide karmaşıklık yaratan yeni bir kıvılcımın çakmasını sağlaması olası değildir. Yeniden akışı sağlamanın tek yolu ilişkide yeni zorluklar bulmaktır.
Aile insanı çok mutlu yapabileceği ya da insan için katlanılmaz bir yük olabileceği açıktır. Hangisinin olacağı büyük oranda aile bireylerinin karşılıklı ilişkiye ve özellikle birbirlerinin hedeflerine ne kadar psişik enerji harcayacaklarına bağlıdır.
Yalnız olmak, diğerleri varken gerçekleştirilemeyecek hedefleri gerçekleştirmek için bir fırsat olarak görülüyorsa ozaman insan yalnız hissetmek yerine yalnızlıktan zevk alır ve bu arada yeni beceriler edinebilir.