Biz eski zamanın erken büyümek zorunda
kalan çocukları, yaklaşabilir miydik öfkeli büyüklerimize? Bilirdik
öfkeyi yansıtmak için en ideal hedefler olduğumuzu, yok olurduk
ortamdan. O zamanın erken büyümek zorunda kalan büyükleri de
farkında değillerdi belki ama ben farkındayım.
Açlıktan dışarı çıkan bir devlet yöneticisi ve onun iki sağ kolu.
Tarihte böyle bir olguya kaç misal bulunabilir? Bu insanların, "kişisel menfaat peşinde olmak" ile bin yıldan fazla süre itham edilmelerinden daha trajikomik bir durum var mıdır?
Kur'an kadar erken dönemde yazıya geçirilmiş, Kur'an kadar erken yazmaları olan, Kur'an ezberleyeni kadar ezberleyeni olan, birbiri ile kanlı bıçaklı grupların bile üzerinde ittifak ettikleri başka bir
tarihî metin önümüze konulsun belki sonrasında tartışırız.