Konuşmaya korkanlar da yalnız kalır, cesurca konuşanlar da... Korkakların yalnızlığı daha sessiz, daha acınası ve kaçırılmış fırsatlarla doludur. Cesurlar en azından "Denedim!" diyebilir. Ben hiç denemedim. Deneseydim, beni sever miydin?
Ben, sana "Seni seviyorum." diyemeyecek kadar korkaktım. Başka biri, sana "Seni seviyorum." diyecek kadar cesurdu. Ben, bir yalnızlık kazandım. O, seni kazandı. Aklıma takılan tek soru vardı: Sen bir zafer miydin?
Dostlarımız için her zaman en iyisini istemeliyiz ve onlara içimizdeki en iyiyi vermeliyiz, sizce de öyle değil mi? İşte o zaman dostluk dünyanın en güzel şeyi olur.