Sözcüklerle yaşamın derinliğini vermeye hiç olanak yok. Sözcükler açık bir pencere önüne büyük yağmur taneleri olarak yağıp bir insanı derin uykusundan uyandırıp mutlu kılabilir mi? Sözcüklerde yağmur ıslaklığı var mı? Sözcükler insanın yanında yatan diğer bir insanın yürek çarpışlarını duyurabilir mi?
İşte "beğendiğim" insanlar:
-Lodosta başı ağrımayanlar.
-Sabahları genel konular üzerinde konuşabilenler.
-âşık olunca, ömür boyu sürecek eşlerini bulduklarini sananlar.