Fatma İldeniz
@ildnzfatma
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bizim dönemin öğretmen okullarının son sınıflarında “Terbiye mi önce tedris mi?”, “Öğretim mi önce eğitim mi?” adlı konular tartışılır dururdu. Oysaki,ne biri, ne de öteki, her ikisi de beraber oldukları zaman bir kişilik meydana gelir ki işte o gerçek eğitimdir.
Eğitimin dış görünüşü bir davranış konusudur. Oysaki, eğitimin bir mayası vardır ki o da öğrenimdir, bilgidir. Yalnız davranış halindeki eğitimin meydana getirdiği toplumlarda değer yargıları değişiktir. Örneğin; adam adamı öldürür de “hesabını gördüm“, insan soyar da ”aşırdım”, adam döver de “dersini verdim” diyebilir. Bu çeşit eğitimi alanlar bazı etkinliklere alet olabilirler. Bu yolda verilen eğitim, robot bir eğitim olur. Yalnız bilgiye dayalı eğitim ise lafebesi (verbalist) insan yetiştirir.
Savaştepe Köy Enstitüsüne bir ayda iki bina yapıveren bu öğrencilerin davranışları çok ilgimi çekmişti. Bunlar dinlenme saatlerinde bile okuyorlardı. Cepleri dergi ve kitap doluydu. Akşamları çamlara asılı fenerlerin ışığı altında, çamlıkta okuyorlardı.3803 sayılı yasa yeni yayımlanmıştı. Nereden buldularsa bulmuşlar,Onu da okuyup tartışıyorlardı. Bu yasayla Köy Öğretmen Okulları, Köy Enstitüsüne dönüştürülmüştü.