Herkes kendi yağında kavruluyor. Acılarımızın yorgunluklarımızın içinde yaşayıp gidiyoruz bu hayata...
Ağıza o kadar dolan sözcük ama içindeki fırtınayı hepsinin onun yanında anlamsız kalması.. Geriye sadece Rüveyda...
S.
@sedatcicek
·"Yemen'de kardeşiyle evine su taşırken bir keskin nişancı kurşunuyla başından vurulan Rüveyda hangi uluslararası dengeyi bozmuş olabilir?" Diye sorgulamalı insan.
Sen vuruldun, biz paramparça olduk Rüveyda...
Duyularımızı, dış dünyanın yalnızca küçük bir bölümünü alglamamızı sağlar. Ancak belli bir mesafe kadar işitebiliriz. Birbirimizi anlayabilmek için duyusal algılarımızın ötesine ulaşmalıyız. Zekamızı iletebilmeli, malzemeleri taşıyabilmli ve varlığımız için elzem enerjileri nakladebilmeliyiz
Yıkmak için inşa ediyoruz. Çalışmalarımızla kaynaklarımızın çoğu insafsızca heba ediyoruz.İlerleyişimizi tahribatla damgalıyoruz. Gözümüzün gördüğü her yerde zaman, emek ve yaşam kaybı var. Sevimsiz bir manzara;ama gerçek bu.
