yıllar boyunca her kar tanesinde yeniden ve yeniden geçmişe sürüklense de buna artık devam edemezdim. İçimden gelse de gelmese de dün gece bir karar vermiştim. Bir yola çıkmak için adım atacaksam bir yandan da geriye doğru adımlayamazdım. Ba şımı gökyüzüne çevirip, “Bitti,” diye fısıldadım kim senin duymaya cağını bile bile...
“Artık seni özgür bırakıyorum, Melek...”