Yorum için: illekitap.blogspot.com/2024/07/neva-al...
"Bugün Pippa ile bir çiçekçinin önünden geçerken aklıma bir şey geldi."
"Ne?" diye sordu çenemin kenarını ısırırken.
"Sen ikinci sapıksın. Bana bir ton çiçek yollayan kişi."
"Evet."
Eğildim ve bakışlarımla onu kıstırdım. "Yüz vazo mu?"
"Doksan altı. Ellerinde sadece o kadar vardı."
"Bir tanesi yeter de artardı."
Salvatore bir an beni izledi, sonra öne doğru eğildi ve burnunu benimkine değdirdi. "Benim için ya hep ya hiç, Milene. Bunu şimdiye kadar anlamış olmalıydın."
Onu görme ihtiyacı, görmezden gelmeyeceğim kadar güçlüydü.
Yorum için: illekitap.blogspot.com/2024/07/brynne-...
Benim en karanlık sırlarımı biliyordu. Ben de onunkileri,. İkimizde canavar olabilirdik ve belki diğer insanlarla aynı şeyleri hak etmiyorduk. Mutluluk. Şefkat. Aşk. Ama en parlak ışığından en derindeki, en tehlikeli karanlığına kadar Rowan'ın her katmanına baktığımda kendimi böyle hissetmekten alıkoyamıyordum. Belki de yaptığım şeyler yüzünden bunu hak etmiyordum. Ama istiyordum. Onunla daha fazlasını istiyordum.
Kimse bana böyle bakmamıştı, hapsedilmiş bu kadar endişe ve korkuyla. Ve ilk kez baba duyulan korku değildi bu.
Benim için duyulan korkuydu.
