Reklam
Yaşamam gereken ama yaşamadığım bir bir hayat varmış gibi hissediyorum içimde
Sayfa 12
Ömrünüz Şölen Olsun·400 syf.·
10/10
2025 78. kitabı
Hazırsanız upuuzun bir inceleme yapacağım 2025'teki favori serime. İnanılmaz güzeldi ve beni derinden sarstı.
Dürüst olmak gerekirse bu kitabı ilk kitaptan çok ama çok daha fazla sevdim çünkü bu sefer yalnızca olaylar yaşanmadı; karakterler gerçekten yaşadı, değişti, kırıldı, dönüştü. İlk kitap bir başlangıçtı, ikinci kitap ise o başlangıcın bedeliydi. Olay sayısı artmıştı evet ama asıl etkileyici olan şey, her olayın karakterlerin üzerinde bıraktığı izdi. Hiçbiri yola çıktıkları kişi olarak kalmadı ve bu değişim öyle yüzeysel değil, ilmek ilmek işlenmişti. Bni en çok etkileyen şeylerden biri de buydu.
İkinci kitapta karakterleri artık uzaktan izlemiyoruz onların içine giriyoruz. Korkularını, tereddütlerini, karanlık taraflarını görüyoruz. Verdikleri kararlar doğru olmak zorunda değil, hatta çoğu zaman rahatsız edici ama tam da bu yüzden gerçek. Kitap, okuru sürekli şu soruyla baş başa bırakıyor: Ben olsaydım ne yapardım?
Ve bu soru kolay bir soru değil, kendime bunu sorup durdum ve cevap vermekten kaçınarak düşünceyi kafamdan attım. Hikâye ilerledikçe gri alanlar çoğalıyor, iyiyle kötü arasındaki çizgi silikleşiyor ve sen bunu okurken hem hayran kalıyor hem de sarsılıyorsun.
Açıkçası ikinci kitaptan ne beklediğimi bilmiyordum ama olayların bu yönde ilerleyeceğini asla tahmin etmezdim. Hikâye güvenli alanından çıkıp karanlığa doğru cesurca yürüyor ve bunu yaparken hiç tökezlemiyor. Her sayfa dolu, her sahne gerekli, her detay yerli yerinde.
Bu kitapta en çok etkilendiğim diğer şeylerden biri de anlatımın gücüydü. Her kelimenin bir ağırlığı var. Her diyalogun bir amacı var. Bu kitapta hiçbir şey boşuna değil. Övgü'nün zekasına tekrardan hayran kaldım. Özellikle karakter değişimini sana anlatmıyor, hissettiriyor. Ve bence bir kitabı büyük yapan da tam olarak bu.