Kınayın ya da övün, içimizdeki vahşi atı yadsımak mümkün değil. Ölçüsüzce dört nala koşmak, bitkin düşüp kumlara devrilmek, dünyanın döndüğünü hissetmek; insanlık sona ermiş gibi taşlarla ve kumlarla arkadaş olmaya heveslenmek, bu arzunun bizi çoğu kez yakaladığı gerçeğinin üstesinden gelmek mümkün değil.