Bir gün elinde kahven ve yüzünde sessiz gülümsemeyle, kimsenin yarım, eksik sevgisine kendini muhtaç etmediğin için doğana uymayana uymadığın İçin seni sen yapan taraflarını kabul edemeyenleri hayatından uğurladığın için, kendine teşekkür edeceksin.
sonra oturuyorsun işte bir akşamüstü her şey geçiyor gözünün önünden. anlam veremiyorsun şu an yaşadığın hayat senin mi yoksa uykunda beyninin sana oynadığı kötü bir oyun mu?