"O kadar büyütme" diyordu, insan dediğin öyle ideallerden falan oluşmaz. Hırs, başarı arzusu, para kazanma hırsı, cinsel tutku, kıskançlık, başkalarını ezme duygusu... işte insan budur. Ve amacına ulaşmak için her türlü aşağılık numarayı çevirir."
Gürültü ve patırtının ortasında sükûnetle dolaş;
Sessizliğin içinde huzur bulunduğunu unutma.
Başka türlü davranmak, açıkça gerekmedikçe
Herkesle dost olmaya çalış.
Ama kimseye teslim olma.
Telaşsız ve açık seçik konuş.
Başkalarına da kulak ver.
Aptal ve cahil oldukları zaman bile dinle onları; çünkü dünyada herkesin bir hikayesi vardır. yalnız planlarının değil,
Başarılarının da tadını çıkarmaya çalış.
Ne kadar küçük olursa olsun işinle ilgilen .Hayattaki dayanağın odur.
Olduğun gibi görün.
Sevmediğin zaman sever gibi yapma. Aşka burun kıvırma sakın;
O çöl ortasındaki çimenliktir.
Yılların geçmesine öfkelenme
Gençliğe yakışan şeyleri gülümseyerek teslim et geçmişe.
Ara sıra isyana yönelecek gibi olsan bile Hatırla ki, kainatı yargılamak imkansızdır Onun için kavgalarını sürdürürken bile Kendi kendinle barış içinde ol.
Görmeye çalış ki,
Bütün pisliğine ve kalleşliğine rağmen dünya yine de güzeldir.
Orta zekâlılar, pek bilgili olmasalar da, kurnazdırlar ve uyumludurlar.
...
Üzerlerinde bir sevgisizlik kabuğu taşıyan orta zekâlılar, toplumdaki saygın yerlerini koruyabilir, insanların yaşamları hakkında kararlar verebilir, hepimizi yönetebilir ve pijamalarını giyip balkonlarına kışlık odunlarını istiflerken, ne bizler ne de vicdanları tarafından rahatsız edilirler.
Toplum örgütlenmemiz, yıllarca denenmiş kurallarına geri döner. "Ne yavuz ol asıl, ne alçak ol basıl" özdeyişi yerine gelir.
Rasyonel toplumlardaki bir işi en iyi yapabilecek kişinin üstlenmesi kuralı altüst olur. Örgütlü orta zekâlılar kendi dayanışmalarını kurarak, yetenekli insanı yok eder ve kendilerinden birini oturtur oraya...
Şöyle bir gözden geçirelim, diyorum. Ya da herkes kendine sorsun, Türkiye'de yaptığı işe en yaraşan kişinin kendisi olup olmadığını...
"Zeki insan kurnaz olmaz, kurnazlar da zeki olamazlar."
....
İnsanlığa katkıda bulunmuş bir çok büyük ismin inzivaya çekilmek zorunda kalmasının gerçek nedeni dünyayı kaplayan orta zekâlıktan ve onların kurnazlıklarından yorulmuş olmalarıdır.