Nurşah
@infernooo
Hey-o hear me now.We are the UNDERGROUND
14 Eylül 1998
4 okur puanı
Mart 2026 tarihinde katıldı
Reklam
Sevgili tanrım, biraz da siper ol bana,yazmak bunları kolay mı sanıyorsunuz ? Kemiklerim acıyor
KÖKÜN ÇOK DERİNDEN
Saymadım kaç gün doldu,kaç gece birbirinin oldu.Tek bildiğim...Büyük laflar etmek gelmiyor içimden.Susup buduyorum kelimeleri kökünden,oymalı müzik kutuları yaratabilir miyiz kesik nefeslerimizden ? Kavuşmuş şehrin aydınlığında,yalınayak rüyalarla gel uykundan yanıma,müzikli yastıklar yapayım sana,bir ninni gibi dolsun yüreğine yaşamak...Tek bildiğim...
-Nurşah Selimoğlu
Nurşah Selimoğlu Yazıları-Bulutsuzluk Özlemi
Sen,ben,o,biz,siz,onlar.Hepsi birbirini ötekileştiren kelimeler.Birine dahil olmazsan bir anlamın yokmuş gibi.Hayat, insanların taktığı etiketlerin dar kalıplarının çok ötesinde,ucu sivri tanımlara hiç yakın değil.
Herkes farklı bakıyor hayata.Herkesin gördüğü manzara,değer yargıları birbirinden farklı.Oysa baktığımız pencereler, görüş alanımızı kısıtlıyor.Bazıları da epey kısıtlı görüşünü gözlüklere sığınarak düzeltmeye çabalıyor.Hepimiz gözümüzün yettiği kadarını görüyoruz.Peki soruyorum tüm manzarayı her açıdan görmek mümkün mü ? Mümkün müdür karıncanın su içtiği delikten su içmek ?
Eğer cevabın hayırsa,geç olmadan farkına varabildin mi,kendi hayat çizginle gerçeği tek boyutlu bir prizma halinde resmedemeyeceğini ? Renkler ve şekiller,gerçek ve hayal iç içe geçmiş,insanlar,renk üstüne renk kalabalığın gürültüsü,koca burunlu yaşlı adam,gemiye yetişmeye çalışan,yakaları jilet gibi ütülü beyaz elbiseli,genç denizci,caddelerden akan insan seli arasında yaya yolunda topukların kaldırımları titreten,feryada benzer yorgun ve aceleci ayak sesleri...
Zamanla solacak yıllanmış hatıralar gibi kendilerine biçilen rolü oynuyorlar.Bunlar sana bir şey hatırlatıyor mu ?Kendinle ilgili onca koşuşturmanın arasında unuttuğun,ertelediğin birtakım şeyler,hayatın keşmekeşi içinde akıp giden,oradan oraya savrulan yaprakları andıran kalabalık,nihai özlemler...Kendi benliğimizin rüzgarı altında uğultulu ve yankılı ıslıklar gibi günlük hayatta geçiştirdiğimiz ve farkına varmadığımız sesler...
Hepsi kulağa tanıdık geliyor.Belki de en güzel cümlelerimi,bir gün fısıltına yetişebilme umuduyla rafa kaldırmışımdır.Her seyin baslayıp ve bittiği yerde,o tanıdık semtin tanıdık rıhtımındaki bankta,yorgun gitarınla çaldığın kalbimin sesini dinlemek için...Sesinin kulaklarımda bıraktığı son