“Bazı hayvanlar gibi aydınlıkta tam görmez, ancak duygunun alacakaranlığında, gece ve duygunun gurup vakti insan tabiatının en dibi, en volkanik lav gibi olan yanı bir tek, onun gerçek alanına tıpatıp akrabadır.”
“Özgür düşünen bir insan tesadüfün onu engellediği yerde eli ayağı bağlı kalmaz… insan, kaderinin üstüne çıkabileceğini hisseder, hatta, doğru anlamda, kaderi yönlendirmenin bile mümkün olduğunu hisseder.”
“Kleist inancını ya da tutkusunu kaybedince, her şeyi kaybetmiş demektir: çünkü onun trajedisi ve büyüklüğü, kendini her zaman tamamen kayıtsız ve şartsız bir duyguya adamak ve asla dönüş yolunu bulmamak, patlama ve tahripten başka bir yolla kendini kurtaramamaktır.”