Ne muhteşemdi kendisini yaratan ve ortaya çıkaranların bile ruhunu böylesi mistik mutluluğa sevk eden bu eser, karşısında ışık saçan bu hafif yükseliş ne kadar da ruhaniydi!
... Çünkü ne zaman içinde var olan her şeyin gün ışığına çıkmak ve en içten duygularını net ve taşkın sözlerle açığa vurmak istediğini hissetse, tam da o zaman bir güç her defasında tıpkı karanlık ve görünmez bir el gibi sözlerini baskılıyordu.
Tırmanışın son seviyesinde önce cesur bir adım atma isteği ile başını kaldırıp bakan ama hemen ardından yanlış yolu seçtiğine dair derin bir korkuya kapılıp ileri doğru o en son ve en kolay adımı atacak gücünü yitiren bir hayatın izleyicisi olmaktan daha korkunç bir şey yoktur.