Yalnızlığı soruyorlar, yalnızlık,
Bir ovanın düz oluşu gibi bir şey.
Hiçbir şeyim yok akıp giden sokaktan başka.
Keşke yalnız bunun için sevseydim seni..
Cemal Süreya
Reklam
“Sevdiğimizi öldürürüz.
Gerisi zaten hiç yaşanmamıştır. Kimse bu kadar yakın değil, başka kimse kimseyi bu denli yaralamaz. Unutkanlık, yokluk, hiçlik...
Sevdiğimizi öldürürüz.. başkasının ciğeriyle boğulmaya verdiğimiz sondur bu. Ne tek bir nefes yeter ikimize de ne de toprak kabul eder iç içe geçmiş bedenlerimizi. Yaşıyorum işte küçük bir umut ve paylaşılmaz bir kederle. Cam gibi gözlerimde o rehavet, o durgunluk..
Her hareketimde hem sükunet hem telaş.
Su içmeye uzanırken ceylan buluşur gözleri kaplanın yansımasıyla.
Aşk adına, intihar... Klişelerden nefret ederim ama söyleyeceklerimi en iyi böyle ifade edebiliyorum. Parmaklarıma dolanan saçlarım, bileğimden çıkarıp saçımı topladığım tokam, ensemdeki tüyler, soğuk suyun altına girince üşüyen ruhum... sen bunları okurken ceylanın gözleri kaplanın yansımasıyla buluşacak.. kendimden ve tüm dünyadan kaçmak istiyorum, evet aşkım. Benim için ağlama, çiçekte getirme.. sevmiyorum çiçekleri.. zaman algılandıkça hisleri değiştirir, o yüzden ağlama. Biliyorsun zaten...
Sana ne dediğimi hatırlıyor musun? Ceylanı yaralamadan tek seferde öldüreceksin.. Var ya ben bıktım yaralı olmaktan.. Sevilmemekten bıktım.. yalnızlık insanın ruhuna işler, hor görülmek büyük yara açar... çok mu klişe aşkım? hayat böyle işte. Biz böyleyiz. Melodramatik... Tutku öldürür kaybetmesi bulmasından daha zor olduğu için. Sevdiğimizi öldürürüz kolay olmasından çok zor olmasını isteriz. Yaşıyorum işte... zor olmasaydın seni bu kadar tutkulu yaşamazdım.(seninde dediğin gibi)
Ah o tutku yok mu her şeyi haklı çıkaran önce aşkı önüne sereserpe serip yoksullaştıran tutku.. başka bir bedene dokunmadan benim bedenimde tutkun olduğunu anlamayacaksın.. dokunabilir misin? çünkü sevdiğini öldürürsün bir cami avlusunda, bir klisede ya da bir sinagogta... bütün
“Neler yaşadım, ne insanlar tanıdım. Çoğunu unutmuş olsam da, unutuşun bile bir cazibesi var bence. İnsan biraz da zamanın içinde süzülmeli, iyi ve kötü anıları birbirine karışıp belirsizleşmeli ve silinip gitmeli.“
Ahlat Ağacı // Nuri Bilge Ceylan
“Asırlık bir uzaklık vardı aramızda. Yeryüzünün aynı köşesinde farklı zamanlarda duruyorduk ikimiz.”
Reklam