Bazı gıcık huyları var ama genel olarak seviyorum annemi. Birde beni her sabah uyandırmasa iyi olacak ama ne yapsın? O da emir kulu. Yarın sabah annemi uzmeyecegim diyorum. Ama sözümü tutamıyorum.
Tahmin edeceğiniz üzere ben okulu sevmem. Mecbur olmasam hiç gitmem. Zaten ben ilkokul 1. Sınıfta okumayı öğrendim, ikinci sınıfta ilerlettim. Üçüncü sınıfta iyice pekistirdim. Dördüncü sınıfta neden hala okula gitmek zorundayım anlamıyorum. Gerçi ben yetişkinlerin yaptıklarını ve bizden yapmamızı istediklerini genelde pek anlamam. Kendileri büyümüş ya bizi anlamıyorlar tabii. Böyle durumlarda genellikle "Oh Ne Âlâ Memleket" derim.
Büyümüşsün zaten, hâlâ neden hayattan şikâyet ediyorsun? Düşünsene, başında seni uyandıran bir annen yok. Sürekli onu yapma bunu yapma diyen bir baban yok.