Kristeva, çağımız insanından "belki acı çeken ama asla vicdan azabı duymayan" diye bahseder..
Bu ifade Maalouf'un "Her şeye üzülen ama hiçbir şeyle ilgilenmeyen" cümlesini hatırlatıyor..
Sevgimiz, nefretimiz, üzüntümüz hep ilgiden mahrum..
Gitmek, uzun süre içimizde birikir aslında. Her kırılmada biraz gideriz, her üzülmede, her yanlış anlaşılmada biraz gideriz. Karşımızdaki bazen bir insan olur, bazen bir toplum bazense bir düşünce.
