"Evet, tabiatında ya da bahtımdan gelen
Bir tek kusurla damgalandı mı insan
Başka değerleriyle bir melek olsa,
Yalnız o kusurundan ötürü
Düşer insanların gözünden."
Hamlet:
"Ah bu katı, kaskatı beden bir dağılsa,
Eriyip gitse bir çiy tanesinde sabahın!
Ya da Tanrı yasak etmemiş olsa
Kendi kendini öldürmesini insanın!
Tanrım! Ulu Tanrım! Ne bunaltıcı, ne berbat,
Ne tatsız, ne boş geliyor bu dünya bana!
..."