İnsan bir hayvan gibi bağlı olduğu kazığâ kendisini saracak kadar zekadan mahrum olmanın da ötesinde, isterse kendisini o ipten kurtarabileceğinide akıl etmelidir.
İnsanın yeryüzündeki en trajikomik özelliği, beş dakika sonra onu bekleyen şeyin ne olduğunu bilemediği halde gülebilmesidir. Hayat enerjisi o kadar güçlüdür ki, fani olduğunu ve bir gün ölüp gideceğini bile bile insanlar, büyük umutlarla yeryüzüne gökdelenler diker ve bu dünyayı imara devam eder.