ve ben hayatından usulca çekildiğim her insanın zihninde, neşesiyle ortamı aydınlatan, klasik eserlerin kitapların içinde kendini bulan, saatlerce süren anlamlı sohbetlerde kaybolan biri olarak kaldım. Gülmekten çok güldürmeyi seven, sevdiklerine gözleriyle değil, kalbiyle bakan sefkatiyle, zarafetiyle iz bırakan bir hatıraya dönüştüm. Ve en çok da bir daha benzerine rastlayamayacaklarını içten içe bildiler:))