İrem Korucu
@irem_krc
İzmir
31 Mayıs
179 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Reklam
Saksıda büyüttüğün çiçeğin olmak isterdim.
Hani o her gece derdini anlattığın…
Yahut başucundan ayıramadığın ve okumaya doyamadığın kitabın olmak isterdim.
Dinleyip dinleyip başa aldığın müzik listendeki en sevdiğin şarkı olmak. Yağmurdan sonra çıkan gökkuşağını gördüğünde yüzünde oluşan tebessüm olmak.
Hani kimsenin kimseyi anlamadığı zamanlar olur ya Öyle zamanlarda kaçtığın sığınağın olmak isterdim. Belki ağlayan bir çocuğu gördüğünde sızlayan vicdanın olmak.
Belki de bir kedi ya da bir köpeğin başını okşadığındaki merhametin olmak.
Sevgiden bahsedildiğinde ya da konu güzel şeylere geldiğinde aklına ilk gelen kişi olmak isterdim.
Özlediğin olmak isterdim.
Düşündüğün kişi olmak, Sevdiğin kişi olmak isterdim.
Ama, ama her şeyden önce sen olmak isterdim,
Senin olmak…..
-Bir Şaman sözü der ki;
Sevdiklerine bağlı ol, ama bağımlı olma.
Fedakar ol, ama kendini feda etme.
Dünü unutma, saplanıp kalma da.
Sabret ama katlanma.
Eleştir ama suçlama.
İste ama ısrar etme.
Ve en önemlisi hiç kimseye biat etme.
Bir gün hepimizin öleceğini de asla unutma...
Eğer yeniden başlayabilseydim yaşama,
İkincisinde, daha çok hata yapardım.
Kusursuz olmaya çalışmaz, sırtüstü yatardım.
Neşeli olurdum, ilkinde olmadığım kadar,
Çok az şeyi ciddiyetle yapardım.
Temizlik sorun bile olmazdı asla.
Daha çok riske girerdim.
Seyahat ederdim, daha fazla.
Daha çok güneş doğuşu izler,
Daha çok dağa tırmanır, daha çok nehirde yüzerdim.
Görmediğim birçok yere giderdim.
Dondurma yerdim doyasıya ve daha az bezelye.
Gerçek sorunlarım olurdu hayali olanların yerine.
Yaşamın her anını gerçek ve verimli kılan insanlardandım ben.
Elbette mutlu anlarım oldu ama,
Yeniden başlayabilseydim eğer,
yalnız mutlu anlarım olurdu.
Farkında mısınız bilmem.
Yaşam budur zaten:Anlar, sadece anlar.
Siz de anı yaşayın.
Hiçbir yere yanında termometre, su, şemsiye ve paraşüt almadan gitmeyen insanlardandım ben.
Yeniden başlayabilseydim eğer, hiçbir şey taşımazdım.
Eğer yeniden başlayabilseydim, ilkbaharda pabuçlarımı fırlatır atardım.
Ve sonbahar bitene kadar yürürdüm çıplak ayaklarla.
Bilinmeyen yollar keşfeder,
güneşin tadına varır,
Çocuklarla oynardım,
bir şansım daha olsaydı, eğer.
Ama işte 85 ‘indeyim
ve biliyorum…Ölüyorum…
İnsana en çok şiir yakışıyor,
Sonra yeryüzüne yağmur,
Gökyüzüne mavi.
Ve en çok insana vefa yakışıyor,
Yüreğe sevda,
Gözlere haya.
Ve en çok yaşamak yakışıyor,
İnsanca,
Sevdaca,
Duruca…
Ahmet Telli