"Sadece her zamanki gibi olmak istiyorum."
"Ama şu an her zamanki gibi değilsin."
"Sadece gerçek olana kadar öyleymiş gibi davran yaklaşımını uygulayacağım." Hayatım boyunca öyle yapmıştım zaten. "İyi olamıyorsam iyiymişim gibi görüneceğim."
"İyi görünmekle iyi olmak aynı şey değil. Aslında bu ikisi birbirini geçersiz kılabilir."
"Yani ortalıkta ağlayıp sızlanarak dolaşayım, öyle mi diyorsunuz?"
"Ben diyorum ki, gerçek olmak, sahte olmaktan iyidir."
Onları tanıyamadığım için utanıyordum. Onları göremediğim için utanıyordum. Hislerini incitmekten, yanlışlıkla kötü bir şeyler söylemekten ya da kaltağın teki gibi görünmekten korkuyordum. Kendim olamadığım için küçük düştüğümü hissediyordum. Sonuç olarak da o kadar iyi olmadığım ve bunu saklayamadığım için incinmiştim.