Birini küçümsemek için hemen yaşı kullanarak ”dünkü çocuk” demek, sık yapılan bir başka düşünce istismarı. Böyle söyleyerek, insanlara yaşları bizden küçük olduğu takdirde saygıyı hak etmedikleri, ne yaparlarsa yapsınlar kendilerinden yaşça büyük birinden akıllı olamayacakları, ondan daha başarılı bir iş yapamacakları fikrini alayla ve aşağılamayla dayatmış oluyoruz ve bu ifadenin kendisi tek başına da ağır şekilde rencide edici.
Çocuğun kendisin ifade edebilmesi için önce onun ne hissettiğini, ne düşündüğünü, neyi tercih ettiğini gerçekten de merak eden, duymak isteyen bir anne-baba gerekir.
“Yetişkinler, kendilerinden kat kat büyük öfkeli bir dev aniden kendilerine saldırsa, dehşete düşeceklerini ve aşağılanmış hissedeceklerini kolayca zihinlerinde tasavvur edebilirler.” cümlesindeki benzetme, bir yetişkinin bir çocuğa -fiziksel ya da sözlü- saldırmasıyla bir yetişkinin başka bir yetişkine saldırmasının neden aynı olmadığını çok doğru bir şekilde göz önüne seriyor.