Yüzüne sürdüğü elleri ıslanmıştı. Kan ve ölüm göre göre yüreği katılaşmış olan bu Türk sipahisi;bu, gözyaşı nedir bilmeyen Osmanlı askeri bütün Kur'an okuduğu müddetçe ağlamıştı.
Anası tek başına söyledi:
-<Ölüm o kadar güç değildir. Unutulmak yamandır.>
Babası fısıldadı:
-< Asıl ölüm unutulmaktır.>
Amcası ilave etti:
-< Unutulmak da ölmektir.>
İsa Beğ devam etti:
-< Hayat birkaç hâtıradır.>
Balâ Hatun bitirdi:
-< Hayat, ölümün başlangıcıdır.>
Balâ Hatun fısıldadı:
- <Olmaz! İnsanlar her şeyi bilmeyecektir.>
İsa Beğ devam etti:
- <Olmaz. İnsanlar ancak gördüklerini bilecek,bildiklerini görecektir.>
Anası tamamladı:
- <Olmaz. İnsanlar daima bir şeye hasret kalacaktır.>