Modern insan manevi eksikliğini maddi eksiklik sanarak tatmini yanlış yerde arıyor. Birçok muhteris nefis; zamanı, parası hatta ruh sağlığıyla bunun esiri oluyor.
Kelime-i tevhid reddetmekle yani “la” ile başlıyor. Dünyevi iktidarları itiyoruz; Allah’tan başka ilah yoktur, başka bir şeyi ilah etmiyoruz. Reddedebildiğimiz, istiğnada bulunabildiğimiz kadarız. Soljenitsin’in de söylediği bir cümle var: “Ele geçirerek değil, ele geçirmeyi reddederek insan oluruz.”
Biraz derine inince insanın ne evladı, ne yari, ne eşi, ne dostu o yalnızlığı giderebiliyor, bunu anlıyorsunuz. İnsanın o muhteşem yalnızlığının içinde tek bir dostu var: O da Halik-i Hakiki.