Geçmişin mağduriyetleri adına alınan önlemlerin yeni mağdurlar yaratması umursanmaz. Önemli olan popülistlerin kendi kitlelerini konsolide etmeleridir. Konsolidasyon için haksızlığa uğramak ya da intikam peşinde koşmak kadar birleştirici sosyal zamklar azdır.
Kitlelerin bilgisizliği kutsanır. Toplumun en düşük eğitim seviyesine sahip olan grubun hiçbir olgusal veriye dayanmadan, hiçbir mantıklı akıl yürütme veya delillendirme gösterilmeden salt popülist bir duygulanımla toplumun en bilge kesimi ilan edilir. Bilgisizlik gurur duyacak seviyeye çıkarılır, bilgisiz kitleye dayanıksız bir özgüven pompalanır. (...) ve siyaseten yapılan her şey bu "bilge" kitle aracılığıyla meşrulaştırılır.
Oysa halk adına hareket ettiğini iddia eden popülizmin, halk adına hareket ettiğini savunabilmesi için, halkın homojen bir yapıda bulunması gerekir. Popülizm bunu, halkın bir kısmının yozlaşmış, öz değerlere uzaklaşmış olduğunu savunup buna karşılık diğer kısımda, özünü koruyan bir "gerçek halk" var olduğu iddiasıyla aşmaya çalışır. Gerçek erdem de bu basit ve sıradan halka aittir.
(Müller, 1970)
Enformasyonel alanda iktidarın hakim kılmak istediği söylem dolaşıma sokuluyor ve hatta botlar kullanılarak bu söylemin yayılma etkisi misliyle artırılıyor. Burada amaç sadece belli bir görüşün yayılması değil, esasında hedeflenen şey gerçeğin karşısına bir veya daha çok karşıt argüman koymak ve kitlelerde hakikate karşı güvensizlik yaratmak ve mümkünse ortak paydada birleşebilecek bir hakikatin olmadığı kanaatini yerleştirmek.
(Şener, 2017,s. 17)