''Diyelim ki, beni boğmakta olan bir eli boynumdan söküyorum. O eli söküp atan kendi elimin, beni kurtarırken boynuma bir ip geçirdiğini fark ediyorum. İpi boynumdan dikkatle çıkarıyorum, ama bu kez de kendi ellerimle boğazımı sıkmama ramak kalıyor.''
''Ben, genellikle kendi derinliklerimde bile henüz tasarlanmamış eylemlerin, dudaklarımı uzatırken aklıma bile getirmediğim sözcüklerin, tamamına erdirmeyi umursamadığım hayallerin kuyusuyum.''
''Öyle üşüyorum ki. Yalnızlıktan çok yoruldum, çok bitkinim.
Ey rüzgar, gidip annemi bul. Gece vakti beni, bilmediğim o eve götür...
Ey sessizlik, sütannemi, beşiğimi, tatlı tatlı uyuyan o ninniyi geri ver bana.''