Bir akbaba düşüncelerimin üzerinde kanatlarını iki yana ölümü vadeden bir karanlıkla açmış öylece uçuyordu. Düşüncelerimin içindeki anıların ölmesini bekliyordu, ölmesini ve anıların ölülerini deşmeyi. Ama benim içimde ölen tek şey zamandı ve ben ölen bir zamanda yeniden boğuluyordum.
Bazen otuz katlı bir binanın tepesindesindesindir, bulutlar arkadaşındır; bazense kendini o binanın tepesinden boşluğa bırakırsın, hiçbir bulut seni tutmaz.