Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Bölüm 11Alıntı
Karısı giysisi, bedeni, sesi, yüz ifadesiyle ona hep aynı şeyi söylüyordu: "Gerçek bu değil. Yaşadığın ve yaşamakta olduğun her şey yalan. Senden hayatı da ölümü de gizleyen koca bir yalanı yaşadın sen."
Bunu düşünmesiyle birlikte müthiş bir nefret, iğrenme yükseldi içinde, nefretle birlikte fiziksel acılar, fiziksel acılarla birlikte iki adım ötesinde beklemekte olan ölümün kaçınılmazlığı bilinci...
Bölüm 11Alıntı
"Ya gerçekten de yaşamam gerektiği
gibi yașamadıysam, bilinçli seçtiğim yaşamım yanlışsa?..."
Yaşamını gerektiği gibi sürdürmemiş olmasının imkânsızlığına ilişkin düşüncesinin gerçeği yansıtmadığını düşünmeye başlamıştı; belki de gerçek bunun tam tersiydi. Belki de yüksek mevkilerdeki insanların iyi saydıkları şeylere karşı, kısa bir süre sonra kafasından uzaklaştırdığı o belli belirsiz itirazları, yine belli belirsiz duyduğu itiraz etme isteği gerçekti; geri kalan her şey, memuriyeti, ailesi, resmi-özel çevresiyle kurduğu bütün ilişkiler, kurduğu ve sürdürdüğü bütün bir yaşam yanlış olabilirdi. Bütün bunları kendi kendine karşı savunmak istedi. Ama bir anda savunmasının ne kadar cılız, köksüz olduğunu anlayıverdi. Savunabileceği bir şey yoktu.
Bölüm 10Alıntı
İvan İlyiç onca insanın yașadığı şu koca kentte, onca eş dost arasında ve onca aile üyesiyle birlikteyken, ne denizlerin dibinde, ne de toprağın binlerce metre altında bir benzeri daha bulunamayacak korkunç bir yalnızlıkla yüzü divanın arkalığına dönük yatarken, yalnızca geçmişin hayaliyle yașıyordu. Geçmișten birbiri ardına tablolar canlanıyordu gözünde. Hep yakın zamandan bașlıyor, uzağa, en uzağa, çocukluğuna doğru gidiyor ve orada duruyordu.