Cihan halk olalı göster bana âsûde ahvâlin
Ki yok bir istirahat esfel ü a'lada yangın var
Dünya yaratıldığından beri, âsûde bir zaman mı var. Yer de yanıyor gök de yanıyor. Zemin kat da teras da yanıyor.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Nice yıl ateş-i hicran odıyla yakdı Ken'an'ı
Yanan Ya'kub değil gör Yûsüf ü Zelha'da yangın var
Hüzünler kulubesinde ağlamakdan gözlerini kaybeden Yakub aleyhisselam mı yanıyor sanıyorsunuz sadece, Züleyha da Yusuf da yandı.
Zemine indi Me'vâdan nice yıllar döküp kan yaş
Yalınız ağlayan Adem değil Havva'da yangın var
Sadece Hazreti Adem aleyhisselamın ağladığını biliriz ama heyhât! Havva annemiz de ağlıyor, yanıyor...
Erişdi nev-bahar vakti figana başladı bülbül
Değil yalnız bülbül ol gül-i ra'nda yangen var
Bahar geldi ve bülbül figâna başladı; Bülbülün içili içli bağırdığına bakmayın siz, gül de yanıyor.
Yetiş ey keştibanım büsbütün deryada yangın var
Değil derya yalınız cümle hep sahrada yangın var Değil
Denizin yandığını ama sadece deniz değil, çöllerin de yandığını söylüyor.