Yine sözsüz müzikler dinlemeye başladım. Tüm sözlü müzikleri silip, arkadan çalan fonla kendim yazdım sözlerimi. Hayret ettim kimi kelimelere, gülünç geldi kimi sözcükler. Ama kendimi anlattım her satırda....
Güzeldi.
.Kocaman şehirlerin aslında birer cehennem olduğunu/ kendi cennetinizi tahtaya çizin deyip çok taşlı çok kara bir coğrafyanın aslında bir yurt olduğunu anlatmak gerek