İsmet Çakır
@ismetc
Şu anda okuduğu kitap
1918 devriminin, idare, adalet ve eğitim kadrolarındaki rejime düşman unsurları tam temizlemediği de bir gerçektir. Almanya'da 1919'dan 1922'ye kadar 376 siyasi cinayet işlenmiştir: 354 sağ cinayetin ancak bir tanesinin (Rathenau'nun öldürülmesi) katili cezalandırılmış, 22 sol cinayetin 17 suçlusu ceza görmüştür. Münih darbesinden sonra, Avusturyalı olmasına rağmen Hitler, Almanya'dan dışarı atılmadı: Bir yıllık tutukluluktan sonra affedildi.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Vaizin Hritisyanlık üstüne söylediklerinden bıkmıştım. Kendi ne yapsa Hristiyanlık gereği oluyordu, kilisesine devam edenler de inanıyorlardı buna. Beğenmediği bir kitabı şehir kütüphanesinden çalarsa, radyo istasyonunun pazar günleri yarım gün çalışmasını sağlarsa, ya da birini yoksullar evine gönderirse, bunun adı Hristiyanlık görevi oluyordu.
1 Nisan 1933'de Yahudi tüccarlara boykot başlatıldı. 2 Mayıs'ta Ley'in yönettiği İş Cephesi eski sendikaların yerini aldı. 14 Temmuz 1933'de, bir yasayla doğuştan özürlü kişilerin kısırlaştırılması kararlaştırıldı. "Gönüllü Çalışma Servisi" kuruldu, aynı zamanda boş zamanlar organize edildi (KDF) ve Nasyonal Sosyalist hayır kurumu (NSV) oluşturuldu.
"Ârileştirme" bahanesiyle bütün memurlar elekten geçirildi. Eylül 1933'den itibaren yüksek memurlar Rudolf Hess, "Führer'in Teğmeni" olarak atandı. Eskiden devletlere bağlı olan polis bu kez (Geheime Staatpolizei, kısacası Gestapo) "Devlet Gizli Polisi" adıyla merkezileştirildi. Rejimin ilk aylarında SA'lara da polisin yetkileri tanındı.
Birkaç hafta içinde Hitlerizm Almanya'ya yerleşmişti.