İSRA BATAR
@israbatar
Şu anda okuduğu kitap
Tanrı, hep ışık mıydı? Ve de, bu denli yalın mıydı? Sade, gösterişsiz ve kendiliğinden miydi?
Yaşamak, bir ateş hattında durmak oldu bizim için. Kuşkusuz, yoğun çetinliklerde hazırlanır ışığın yeni kabloları. Zulüm, insanları geriletmez; tersine, pekiştirir inançlarını; atılım isteği kabardıkça kabarır. Başka türlü, nasıl, 'bir sınavdan geçebiliriz?'
Üstelik, şurası da, çok uzun bir tabut.
Ölüleri topladığımda, açıkça, Türkiye çıkıyor ortaya.
Çünkü, bizim coğrafyamızı, ağıtlar oluşturur. Burası toprak mı? Gözyaşları birikti, dondu ve taşlaştı.
Sinan Usta, hâlimizi görüyor musun? Taş kutuların içine tıkıldık. Yüzümüze kapatılan kapılar da çimentodur. Kuşkusuz, önce, evlerden başlamaktadır sertleşme.
Usumuzla, kalbimizle; kesin kapalıyız hasete, kine. Yalnızca, eğri duran yeryüzünü algılamaya çalışıyorum ben. İnsanda gittikçe eksilen onuru söylemek istiyorum burda, 'eğrilik' derken. Onuru eksilten de, çokluk, eşya iştahı değil midir?