üç frenk havası // 2. alum cantabileŞiir
ben ne büyük bir dalgınlıkla bakmış olmalıyım ki hayata
görmedim orada çinko damlar ve plastik sürahilerin tanrısını
yerimi yadırgadım
Vukuat Var, kitap incelemesi
“… öyle mi? Hiç bitmeyecek mi senin bu okuman?
+bitmeyecek.
-hiç mi?
+hiç.
-niyetin kâtip olmak mı yani?
+hayır.
-ya?
+insan olmak”
Orhan Kemal’in okuması en keyifli kitabıdır. Zamanının güzel hikayelerine ev sahipliği yapan Çukurova’dan çıkma bir romandır. Garip anası bir yana; ayyaş, başa bela ve karaktersiz aile fertleri arasında büyümüş bir fakir kızdır Güllü. Aşkına kavuşması engellenmiş oğlanla, hevesi kursağında kalan Güllü. Zengin, vizyonsuz, çapsız biriyle evlendirilmesi mevzu bahistir. O zamanların edebiyatını, film dünyasını çekip çeviren bu senaryolar; şimdilerde klişe gelebilir ama toplumun ve bireylerin şekillenmesi, statü ve cinsiyet ayrımcılıklarının aşılabilmesi açısından zamanının önemli eserlerinden olduğunu düşünüyorum.
Kadının, erkek egemen toplumdaki ve ailedeki yeri; kadın-erkek, zengin-fakir, dost/akraba ilişkileri, işçiler/emekçiler, patronlar/ağalar, yokluktan zirveye, acılardan mutluluğa doğru bir hayat kurma çabası... Böyle bir roman işte Vukuat Var. Orhan Kemal, harikulade yazmış. Mest oldum.
#kitaplayseyorumum #hanımınçiftliği #vukuatvar #özgünamal #keşfetteyizzz
Yaşam nasıl da gözünü kırpmadan geçiyor. Şaka gibi geliyor ama seneye yolun yarısına gelmiş olacağım. Ben küçükken yolun yarısı büyük bir şeydi. Otuzlar cidden büyük gelirdi. Şu an bakıyorum da
"Nasıl yaşadım on yıl bu evde? Bir gün duvara bir resim asmak gelmedi mi içimden? Ben ne yaptım? Kimse de uyarmadı beni. İşte sonunda anlamsız biri oldum. İşte sonum geldi. Kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım; kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım."
GÜLÜŞLERİMİ ÇOK SEVMEDİN YAŞiir
Sen gecenin körüsün, itirazım yoktur buna
Senin işçiler tokluğa, benimkiler mezarlığa…
Yalanları boy vermiş bir gerçeksin işte odamda