”Bazen,” diye başladı Iris, “başımıza en kötüsü gelmeden içimizde neler barındırdığımızı bilemeyiz. Ancak o zaman gerçekte kim olduğumuzu ve en çok neye değer verdiğimizi anlarız. Neye dönüştüğümüzü görünce şaşırırız.”
En kıymetli şeyler çoğu zaman gözden kaçar ve hayatı öyle hızlı yaşarız ki bütünü oluşturan küçük detayların hepsini yakalayamayız. Sayısız fırsatı kaçırır, yıllar sonra dönüp bakınca kendimize şunu sorarız: “Acaba nasıl olurdu?”