Ben sözlerden değil, bakışlardan tırsardım. Bakışların arkalarını sezer, sezgilerim doğrulanana kadar mecburen bekler, beklerken kafayı yerdim.
Reklam
Adama sorarlardı: "Kim ikiye böldü dostum seni?"
"Müzeyyen," dedim, "sende hicran yarasından derin yara var mı?"
İlk günlerimizin birinde aynanın önünde durmuş ve orada başka bir kadını gördüğünü söylemişti.Bedeni Müzeyyen olan başka bir kadın.
Kendimi görmekten ya da kendimi "yalnız biri" görmekten huzursuz olduğumu ima ediyor, şantaj yapıyordu.
Reklam